NaturalnaMedycyna

Domowa apteka

A (4) | B (4) | C (4) | F (1) | G (3) | I (1) | J (1) | K (2) | L (2) | M (3) | N (1) | O (1) | P (3) | R (2) | S (1) | T (1) | W (2) | Ż (5)

Rokitnik

W starożytnej Grecji rokitnik ceniony był głównie jako przysmak i środek leczniczy dla koni. Młode liście i pędy rośliny dodawane do paszy sprawiały, że zwierzęta szybko przybierały na wadze, a ich sierść była gęsta i bardzo lśniąca. Znalazło to odzwierciedlenie w nazewnictwie rośliny. Jego nazwa rodzajowa (Hippophaë) składa się z dwóch słów greckich: hippos = koń, phaos = błyszczący.

Czytelnia: 

Róża

Dzika róża (Rosa canina), zwana też szypszyną, to krzew o zwieszających się gałązkach, pokrytych licznymi, haczykowato zagiętymi kolcami. Różowe lub białe kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu. Szkarłatnoczerwone, lekko wydłużone „owoce”, zwane szupinkami lub kogutkami, dojrzewają we wrześniu. W rzeczywistości są to owoce pozorne; właściwe owoce, o formie niewielkich owłosionych orzeszków, znajdują się w ich środku.

 


 

Czytelnia: 

Skrzyp

Skrzyp polny (Equisetum arvense) 

 

Roślina popularna w całym kraju. Rośnie na glebach piaszczystych, najczęściej na nieużytkach, przy drogach, nad rzekami, jest chwastem wielu upraw. Trudny do wyplenienia, gdyż z każdego małego odcinka kłącza rozgałęzionego w ziemi wyrasta nowa roślinka. Wiosną wyrastają najpierw pędy zarodnikowe zakończone kłosem, a po ich zaniku pojawiają się pędy płone z okółkowo ułożonymi gałązkami. Nazwa rośliny wywodzi się prawdopodobnie od tego, że przy pocieraniu jej w palcach słychać chrzęst, skrzypienie.

Czytelnia: 

Truskawka


Słodko-kwaśne, pachnące i czerwone truskawki mają już trzystuletnią historię. Pierwsze sadzonki powstały na początku osiemnastego wieku w wyniku skrzyżowania dwóch pozaeuropejskich odmian poziomek. Poziomka, jest rośliną niezwykle odporną i rozpowszechnioną na niemal wszystkich kontynentach. Występuje obficie w Europie, Azji i obu Amerykach. Jest też nierozerwalnie związana z historią ludzkości.

Czytelnia: 

Wierzbownica

Wierzbownica wąskolistna(wierzbówka kiprzyca) – Epilobium angustifolium (Chamaenerion angustifolium) jest byliną z rodziny wiesiołkowatych (Oenotheraceae), występującą na półkuli północnej, także w Polsce. Surowcem wykorzystywanym w lecznictwie są: ziele (Epilobi herba) i korzeń wierzbówki (Epilobi radix).

Czytelnia: 

Wiesiołek

Olej z wiesiołka ma ogromne znaczenie w metabolizmie człowieka. Skutecznie wspomaga terapię atopowego zapalenia skóry, artretyzmu, jak również neuropatii cukrzycowej, zapobiega wypadaniu włosów, przyśpiesza gojenie ran, wzmacnia układ odpornościowy organizmu, pomaga zwalczać migrenę, a nawet wspiera terapię antyalkoholową.

Czytelnia: 

Żeń-szeń

Żeń-szeń (łac. Panax Ginseng) Nazwa rośliny pochodzi od chińskiego słowa Ren-Shen co w dosłownym tłumaczeniu oznacza “Człowiecza Roślina” ponieważ korzenie żeń-szenia często swoim wyglądem przypominają właśnie postać człowieka. Wszechstronne właściwości żeń-szenia znalazły odbicie w naukowej nazwie tego zioła - Panax. Słowo to, wywodzące się z łacińskiego "panaceum" - mitycznego leku na wszystkie dolegliwości, oznacza "leczący wszystko".

Czytelnia: 

Ziemniak

 W wielu domach niemal odeszły w zapomnienie. Sporo osób uznało je za przestarzałe i pospolite. Ich miejsce zajęły ryż, kasze, makarony. Dzisiaj wracają na nasze stoły w wielkim stylu. Organizacja Narodów Zjednoczonych ogłosiła nawet rok 2008 rokiem... ziemniaka. Eksperci Wydziału ONZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa zwrócili uwagę na właściwości odżywcze i zdrowotne ziemniaków. Mają one wiele dobrej jakości białek i aminokwasów, a jeden średniej wielkości ziemniak pokrywa 50 % dziennego zapotrzebowania organizmu człowieka na witaminę C oraz 20 % codziennej dawki potasu.

Czytelnia: 

Żurawina

Któż nie zna drobnych, czerwonych i cierpkich owoców żurawiny – drobnej, wiecznie zielonej krzewinki. Niegdyś rosła ona powszechnie na torfowiskach i w bagiennych lasach Europy północnej i wschodniej, a także na Syberii, w Kanadzie i na północy Stanów Zjednoczonych. Niestety na skutek osuszania bagien i torfowisk obecnie w Europie występuje coraz rzadziej.

Czytelnia: 

Żyworódka pierzasta

Żyworódka Pierzasta (nazwa łacińska - Calanchoe pinnata)

Spolszczona nazwa rośliny - Żyworódka Pierzasta została wybrana bardzo niefortunnie. Żyworodność jest bowiem formą rozrodu typową dla ssaków - cały rozwój organizmu zachodzi w organizmie matki. Nazwę żyworódki ma też rodzaj jaszczurki. Skojarzenie wzięło się zapewne stąd, że roślina ta rozmnaża się, tworząc na brzegach liści rozmnóżki w formie małych roślinek, które łatwo odpadają i zakorzeniają się w ziemi.

Czytelnia: 

Strony