NaturalnaMedycyna

Wyprawa do wód

W Polsce jest 41 miejscowości mających status uzdrowisk. Dalszych 22 posiada walory lecznicze, które są pomocne w łagodzeniu wielu dolegliwości. Można w nich zadbać o serce, nerwy, żołądek, płuca, złagodzić bóle reumatyczne, a także zgubić niepotrzebne kilogramy.

 

Pobyt w uzdrowiskowej miejscowości to inwestycja, która procentuje przez cały rok. Radykalna zmiana klimatu wzmacnia układ odpornościowy, a zalecone przez lekarza i stosowane z umiarem zabiegi (nie więcej niż 2-3 dziennie) mobilizują organizm do samoleczenia. W terapii wykorzystuje się naturalne bogactwa terenu, m.in. wody mineralne, solanki i borowiny.

Dokąd po zdrowie

Połowa polskich uzdrowisk znajduje się w południowej Polsce, na obszarach górskich i podgórskich. Tam występuje bowiem najwięcej źródeł wód leczniczych. Reszta miejscowości uzdrowiskowych znajduje się nad morzem i na nizinach. Najłatwiej zaaklimatyzować się w uzdrowiskach nizinnych. Najbardziej „bodźcowe” rejony klimatyczne to tereny nadmorskie i górskie. Nawet człowiek zupełnie zdrowy będzie potrzebował kilku dni na aklimatyzację i przez pierwsze dni może czuć się ospały, osłabiony. Może też cierpieć na bóle głowy. W górskich i nadmorskich kurortach aklimatyzacja może potrwać nawet 3-7 dni, dlatego lepiej wybrać się tam na dłużej.

 

Uzdrowiska nadmorskie położone są w rejonie największych wpływów Bałtyku. Na organizm człowieka dobroczynnie działa wilgotne, pełne aerozolu morskiego powietrze, wiatr i szum fal. Najcenniejsze pod względem bioklimatycznym jest środkowe wybrzeże Bałtyku, potem zachodnie nad Zatoką Morską i wschodnie nad Zatoką Gdańską. Najkorzystniej przebywać nad morzem od czerwca do września. Ten rodzaj klimatu nie jest zalecany przy niewydolności układu krążenia, nadczynnością tarczycy, a także u cierpiących na reumatyzm. Nie powinny się tam też wybierać osoby mające niskie ciśnienie. Natomiast klimat morski jest bardzo wskazany dla osób z dolegliwościami układu oddechowego (infekcje, alergie), szczególnie z astmą oskrzelową, chorobami skóry, zaburzeniami hormonalnymi, niedoczynnością tarczycy, gośćcem. Ponadto dobrze służy także osobom mającym wysokie ciśnienie i żylaki. Pobyt nad morzem uspokaja układ nerwowy, a powietrze nasycone jodem ma dobroczynny wpływ na wiele dolegliwości natury psychosomatycznej.

 

W góry nie powinny wybierać się osoby z nadciśnieniem tętniczym, migreną, choroba wieńcową oraz po zawałach. Klimat górski jako bodźcujący nie jest też wskazany dla osób cierpiących na bezsenność. Doskonale służy ludziom z chorobami dróg oddechowych, niedokrwistością, nadczynnością tarczycy i rekonwalescentom. Uzdrowiska podgórskie znajdują się na terenie silnie nasłonecznionym, gdzie często gwałtownie spada temperatura, a powietrze jest rozrzedzone. Niekorzystne działanie na samopoczucie wywierają wiatry halne i nagłe zmiany ciśnienia. Większość uzdrowisk podgórskich ma dobre warunki bioklimatyczne przez cały rok, ale najlepsze we wrześniu i październiku.

 

Uzdrowiska położone na nizinach są zaś polecane wszystkim. Najlepiej jednak służą osobom cierpiącym na nadciśnienie, choroby układu krążenia, astmę, nerwice. Nie ma przeciwwskazań do wypoczynku w tych rejonach, szczególnie w otoczeniu lasów iglastych, których olejki eteryczne łagodzą dolegliwości wielu chorób. Jedynie alergicy nie powinny się tam wybierać w okresach kwitnienia roślin, na które są uczuleni. Uzdrowiska na nizinach mają umiarkowany klimat. Swobodna cyrkulacja powietrza i monotonna rzeźba terenu harmonizują z łagodną pogodą. Warto wybrać się tam od kwietnia do października.

Gdzie się leczyć?

 

Choroby układu krążenia:

Augustów, Busko-Zdrój, Ciechocinek, Długopole-Zdrój, Inowrocław, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Konstancin, Krynica, Kudowa-Zdrój, Lądek-Zdrój, Międzyzdroje, Nałęczów, Polanica-Zdrój, Rabka, Świeradów-Zdrój, Świnoujście, Ustka, Wieniec-Zdrój.

 

Choroby układu oddechowego:

Ciechocinek, Czerniawa-Zdrój, Duszniki-Zdrój, Goczałkowice, Iwonicz-Zdrój, Jedlina-Zdrój, Kołobrzeg, Międzyzdroje, Muszyna, Piwniczna, Polańczyk, Rabka, Rymanów-Zdrój, Szczawnica, Szczawno-Zdrój, Świnoujście, Ustka, Ustroń, Wieliczka, Wysowa, Złockie, Żegiestów-Zdrój.

 

Choroby narządu ruchu i reumatyczne:

Augustów, Busko-Zdrój, Ciechocinek, Cieplice Śląskie, Iwonicz-Zdrój, Goczałkowice, Horyniec, Inowrocław, Iwonicz-Zdrój, Kamień Pomorski, Kołobrzeg, Konstancin, Lądek-Zdrój, Polańczyk, Połczyn-Zdrój, Przerzeczyn, Solec-Zdrój, Swoszowice, Świeradów-Zdrój, Ustka, Ustroń, Wapienne, Wieniec-Zdrój.

 

Choroby układu trawienia:

Długopole-Zdrój, Duszniki-Zdrój, Inowrocław, Iwonicz-Zdrój, Jedlina-Zdrój, Krynica, Muszyna, Piwniczna, Polanica-Zdrój, Szczawno-Zdrój, Wysowa, Złockie, Żegiestów-Zdrój.

 

Choroby układu moczowego:

Cieplice-Zdrój, Krynica, Szczawno-Zdrój, Wysowa.

 

Choroby układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii:

Kołobrzeg, Konstancin, Krynica, Kudowa-Zdrój, Międzyzdroje, Świnoujście, Ustka.

 

Choroby skóry:

Busko-Zdrój, Lądek-Zdrój, Świnoujście.

 

Choroby kobiece:

Duszniki-Zdrój, Krynica, Połczyn-Zdrój, Świeradów-Zdrój, Świnoujście.

Dobroczynne zabiegi.

 

Oto przykłady zabiegów, z których można skorzystać w uzdrowiskach:

Borowinowe kąpiele i okłady:

Borowina to torf o konsystencji błota. Robi się z niego m.in. kąpiele, zawijania i okłady. Leczy reumatyzm, bóle kręgosłupa i stawów, choroby kobiece, pomaga osobom z zaburzeniami układu trawiennego i moczowego.

Inhalacje:

To podstawowa metoda w leczeniu chorób układu oddechowego i schorzeń laryngologicznych.

Picie wód mineralnych (krenoterapia):

Przydatne zwłaszcza w leczeniu chorób układu trawienia, m.in. w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, uzupełnia także niedobór mikroelementów w organizmie. Należy jednak dokładnie przestrzegać wskazówek lekarza dotyczących dziennych dawek wody.

Masaż podwodny:

W zależności od stanu zdrowia można wziąć kąpiel w naturalnej solance (przeciwwskazana przy chorobach układu krążenia), zwykłej wodzie lub z dodatkiem olejków eterycznych. Ten zabieg jest szczególnie wskazany na uspokojenie i dla pobudzenia krążenia.

Bicze wodne:

Są wskazane przy chorobach układu nerwowego.

Masaż klasyczny:

Może być stosowany np. w chorobach narządu ruchu, reumatycznych, a także jako pobudzający czy relaksujący. Nie powinno się go wykonywać podczas miesiączki, przy niektórych schorzeniach neurologicznych (np. padaczka), przy trudno gojących się ranach, podczas infekcji. Przy złamaniach wykorzystuje się też techniki masażu klasycznego i stosuje się masaż kontralateralny: chora ręka jest usprawniana, gdy masuje się zdrową. Masaż cetyfugalny wykonuje się na chorych stawach (przydatne w chorobach reumatycznych), a masaż okostnowy na kościach talerzy biodrowych (stosowane przy zwyrodnieniach, szczególnie u osób starszych).

Drenaż limfatyczny:

Pomaga w pracy układu limfatycznego, który odpowiada m.in. za wydalanie z organizmu toksyn i szkodliwych produktów przemiany materii. Ma na celu usunięcie, pozbycie się obrzęków i poprawę krążenia w naczyniach limfatycznych.

 

Lidia Wirska

 

fot.Grzegorz Kalina

Czytelnia: