NaturalnaMedycyna

14 rad jak NIE wychować sobie Niejadka

Każde dziecko rodzi się z naturalnym instynktem pokarmowym.

Jeśli chcesz, żeby Twoje dziecko jadło tyle ile potrzebuje, chętnie próbowało nowości, nie pluło przy stole i nie płakało na widok jedzenia, te rady są przeznaczone właśnie dla Ciebie.

          

   ZAPAMIĘTAJ:

  

  • NIE zmuszaj do jedzenia, niech wie, kiedy jest głodne. Obserwuj w jaki sposób dziecko pokazuje, że jest głodne (płacz, niepokój, szukanie piersi lub butelki), a kiedy nasycone (odwracanie głowy, zaciskanie ust). Starsze dziecko, gdy jest głodne może zacząć marudzić czy też prosić o słodycze/bułkę

  • NIE rób z jedzenia zabawy – lecące samolociki, parkujące auta, jedzenie z oglądaniem bajki, bieganie za dzieckiem z łyżką. Niech je tyle, ile potrzebuje
  • NIE przemycaj jedzenia, którego nie lubi: szynki pod sałatą, pomidora pod serem. Ty też się przecież nie zmuszasz do szpinaku, którego serdecznie nienawidzisz
  • NIE pozwalaj na słodycze, zwłaszcza po nie zjedzonym obiedzie. Puste kalorie może trochę podtuczą, ale czyim tak naprawdę kosztem? Niech dziecko się nie uczy: „Nie zjem obiadu, ale jak trochę popłaczę i poczekam, dostanę baton, jogurt albo czekoladkę”
  • BĄDŹ konsekwentna – gdy nie zje, dostanie dopiero następny posiłek – nie ma mowy o słodyczach
  • NIE zmuszaj do jedzenia mięsa, zwłaszcza, gdy Ty masz grupę krwi 0 („mięsożerną”), a Twoje dziecko ma grupę krwi A („roślinożerną”)
  • POZWÓL na eksperymenty, nowe smaki, nowy sposób jedzenia (lewą ręką, choć do tej pory używało prawej), przeczytaj co to jest BLW
  • NAKŁADAJ małe porcje – duży talerz może dziecko przerażać. Zawsze może być dokładka
  • WYKORZYSTAJ okazje do samodzielności – pozwalaj jeść samemu już rocznemu dziecku, powoli odstawiaj butelkę na rzecz picia z kubka, już 2-3 latek może się uczyć smarowania pieczywa i robienia sobie kanapek, nakładania jedzenia z miski na stole
  • POZWÓL na tymczasową monodietę – może być tak, że dziecko przez tydzień żywi się głównie chlebem lub kaszką. Zazwyczaj taka fascynacja mija sama, a dziecko zyskuje przekonanie, że dorośli szanują jego potrzeby
  • ZWRÓĆ uwagę na ruch fizyczny, szczupłość dziecka może wynikać z nowych umiejętności (zaczyna raczkować, stawia pierwsze kroki), a może jest po prostu aktywne i ruchliwe.
  • DAWAJ wybór i dbaj o urozmaicenie – dziecko lubi to, czego je nauczymy; czasami warto, żeby dziecko tylko skubnęło nowej potrawy
  • GOTUJCIE razem – nawet jeśli się pobrudzi, pochlapie, coś rozleje i zajmie pół kuchni.
  • PATRZ na ilość zjedzonych porcji z perspektywy tygodnia, nie dnia. Dziecko naturalnie reguluje sobie ilość potrzebnego pokarmu.


Katarzyna Rudnicka
www.sztukaodzywiania.pl
 

fot:fotolia

 

Czytelnia: